Kıymetli Tıbbiye Bülteni okurları ve gönül dostlarım;
Bu sayfalarda beni genellikle hücrelerin dili, genetiğin şifreleri ve sağlıklı yaşamın bilimsel temelleri üzerine kalem oynatırken görmeye alıştınız. Ancak bugün, takvimler 18 Mart’ı gösterirken; bir bilim insanı kimliğimin ötesinde, bu toprakların bir evladı ve o kadim ruhun bir mirasçısı olarak huzurlarınızdayım.
Geçtiğimiz yıllarda Çanakkale’yi ziyaret ettiğimde, o mukaddes topraklara attığım her adımda tüylerimin diken diken olduğunu hissettim. Her esen rüzgârda bir **“vatan borcu”**nun sesini duydum; bunu derinden hissettim.
Orada gördüğüm şey sadece bir tarih değildi; her bir zerresi kanla sulanmış, bizlere emanet edilmiş yaşayan bir organizmaydı.
Bugün, o gün hissettiğim sarsılmaz iradeyi, kendi uzmanlık alanım olan “bağışıklık ve genetik” perspektifiyle harmanlayarak; millî ruhumuzun en güçlü antikoru olan Çanakkale’yi kendi penceremden anlatmak istedim. Biliyorum ki; biyolojik bir varlığı ayakta tutan genetik miras neyse, bir milleti ebedi kılan da toplumsal hafızasıdır.
Gelin, bugün Çanakkale’ye sadece bir tarih dersi olarak değil; bir milletin DNA’sına işlenmiş istiklal şifresi olarak yeniden bakalım...
Bugün takvimler 18 Mart’ı gösterirken, sadece askeri bir zaferin yıl dönümünü kutlamıyoruz; aynı zamanda bu toprakların genetik kodlarına işlenmiş o sarsılmaz “istiklal mühürünü” yeniden okuyoruz. Bir hücrenin geçmişte karşılaştığı antijenleri hafızasına kaydedip gelecekteki saldırılara karşı bir bağışıklık kalkanı oluşturması gibi, milletler de tarihlerindeki büyük kırılmaları bir “toplumsal bağışıklık” sistemine dönüştürür.
Çanakkale, işte bu kolektif bağışıklığın ilk ve en güçlü aşısıdır.
Stratejik Akıl ve Biyolojik İrade;
Laboratuvarda mikroskop altında gözlemlediğimiz o varlık mücadelesi neyse, 111 yıl önce Boğaz’ın hırçın sularındaki o direniş de oydu. Bu direnişin en stratejik hamlesi ise şüphesiz Nusret Mayın Gemisi’nin o karanlık gecedeki sessiz yürüyüşüdür. Nusret, boğazın damarlarına bir cerrah titizliğiyle bıraktığı 26 mayınla, kibirli bir donanmanın kalbine sessiz bir antikor gibi sızmış; “yenilmez” denilen zırhlıları, saf kuvvetle değil stratejik akılla dize getirmiştir.
Seyit Onbaşı’nın sırtladığı o 215 kiloluk mermi, bu stratejik aklı kuvvete dönüştüren biyolojik bir irade patlamasıydı.
En Asil Genetik Miras: Kınalı Hasan
Ancak bu zaferin en dokunaklı “genetik kodu”, Kınalı Hasan’ın saçındaki o kınada saklıdır. Annesi, evladını cepheye gönderirken saçını neden kınaladığını soran komutanına; “Bizde kurbanlık koçlara kına yakılır, ben de seni vatana kurban seçtiğim için kınanı yaktım” demiştir.
Bu, sadece bir anne vedası değildir; bu, bir milletin bekası için kendi geleceğinden vazgeçişinin, fedakârlığın en asil mirasıdır. Hasan’ın başındaki o kına, bugün bizim bilim ürettiğimiz laboratuvarların harcıdır.
Ve Mustafa Kemal Atatürk’ün dehası; dağılmakta olan bir organizmayı sarsılmaz bir kararlılıkla yeniden bir araya getiren, ona yeni bir hayat üfleyen vizyoner akıldır.
Ortak Geleceğin İnşası;
Tıbbiye Bülteni’ndeki yazılarımda sıkça hatırlatırım: Bizler sadece teknik insanlar değiliz. Bizler, bu milletin sosyal genetiğini ve tarihsel sürekliliğini korumakla mükellef kalemleriz. Çanakkale’de “nefesinden vazgeçen” o kahramanlar, bizlere bugün üzerinde özgürce bilim üretebileceğimiz bir yaşam alanı bıraktılar.
Ecdadımızın sarsılmaz iradesiyle mühürlenen bu zafer, bizlere büyük bir sorumluluk yüklüyor: Bilimin ışığında, merhametin ve adaletin hâkim olduğu, kimseyi geride bırakmayan bir ortak gelecek inşa etmek. 111 yıl önce denizden geçilemeyeceğini dünyaya ilan eden o ruh; bugün laboratuvarlarımızda, amfilerimizde ve hakikatin izini sürdüğümüz her bilimsel adımda yaşamaya devam ediyor.
Toplumsal bağışıklığımızın en güçlü antikoru olan Çanakkale ruhu, bu toprakların ebedi koruyucu kalkanıdır.
Aziz şehitlerimizin hatırası önünde saygıyla eğiliyor; ruhları şad olsun diyorum.
Çanakkale sadece geçilmez değildir; unutulmaz, aşılmaz ve silinmezdir.
