Çalışmada tirzepatid kullanan hastalarda majör kardiyovasküler olay (MACE) riski, karşılaştırma grubuna göre daha düşük bulundu. [1][2]
ABD’de yürütülen geniş ölçekli bir gerçek yaşam verisi araştırması, tip 2 diyabet ve yerleşik aterosklerotik kardiyovasküler hastalığı bulunan bireylerde tirzepatid tedavisinin, majör kardiyovasküler olay (MACE) riskinde anlamlı azalma ile ilişkili olabileceğini ortaya koydu. Bulgular, hakemli tıp dergisi BMJ’de yayımlandı. [1]
Araştırmanın amacı, tirzepatidin standart tedaviye eklenmesinin günlük klinik uygulamada kalp krizi, inme ve tüm nedenlere bağlı ölüm gibi majör kardiyovasküler olayları ne ölçüde azaltabileceğini değerlendirmekti. [1]
Çalışmada, Mayıs 2022 ile Mayıs 2025 tarihleri arasında ABD’deki iki ulusal sağlık sigortası veri tabanından elde edilen bilgiler analiz edildi. Araştırmaya, 40 yaş ve üzerindeki 52 bin 971 tip 2 diyabet ve aterosklerotik kardiyovasküler hastalık tanılı kişi dahil edildi. Katılımcıların 35 bin 353’ü tirzepatid, 17 bin 618’i ise sitagliptin tedavisine başladı. Araştırmacılar, gruplar arasındaki farklılıkları azaltmak amacıyla istatistiksel dengeleme yöntemleri kullandı. [1]
Araştırmanın birincil sonlanım noktası; kalp krizi, iskemik inme ve tüm nedenlere bağlı ölümün birleşiminden oluşan MACE olarak belirlendi. Katılımcılar tedavi başlangıcından itibaren bir yıl boyunca veya sonlanım gerçekleşene kadar takip edildi. Ayrıca hastaneye yatış gerektiren enfeksiyonlar ve enfeksiyona bağlı ölümler de güvenlik açısından değerlendirildi. [1]
Bir yıllık takip sonunda, MACE görülme oranı tirzepatid grubunda yüzde 2,9, sitagliptin grubunda ise yüzde 4,4 olarak hesaplandı. Analizler, tirzepatid kullanan hastalarda majör kardiyovasküler olay riskinin yaklaşık yüzde 32 daha düşük olduğunu gösterdi (HR: 0,68). [1]
Alt analizlerde, kalp krizi riski de anlamlı biçimde daha düşük bulundu. Buna karşın iskemik inme açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. [1]
Araştırmacılar ayrıca tirzepatid kullanan grupta hastaneye yatış gerektiren enfeksiyonların, enfeksiyona bağlı ölümlerin ve tüm nedenlere bağlı ölümün de daha düşük görüldüğünü bildirdi. Negatif kontrol analizlerinde ise anlamlı bir ilişkiye rastlanmadı. [1]
Araştırmacılar, bulguların randomize klinik çalışmaların sonuçlarını desteklediğini ancak bunun gözlemsel bir kohort çalışması olduğunu vurguladı. Bu nedenle elde edilen sonuçların nedensellik kanıtı olarak değerlendirilmemesi ve farklı popülasyonlarda yeni çalışmalarla doğrulanması gerektiği ifade edildi. [1][2]
Uzmanlara göre çalışma, tirzepatidin yalnızca kan şekeri ve kilo kontrolüyle sınırlı kalmayıp, yüksek kardiyovasküler risk taşıyan tip 2 diyabet hastalarında klinik sonuçlar açısından da önemli potansiyel faydalar sağlayabileceğine işaret ediyor. Ancak tedavi kararlarının bireysel hasta özellikleri ve güncel klinik rehberler doğrultusunda verilmesi gerekiyor. [1][2]
Kaynaklar
[1] BMJ
[2] Araştırmayı yürüten araştırmacılar
