Uzmanlara göre bu sorunun cevabı tek kelimelik değil. Çünkü tek böbrekle yaşamak mümkün olsa da, uzun süreli susuzluk her birey için aynı etkiyi göstermiyor.
Nefroloji uzmanları, tek böbreği olan kişilerin büyük bölümünün günlük yaşamlarını sağlıklı şekilde sürdürebildiğini belirtiyor. Ancak oruç, özellikle yaz aylarında uzun süreli sıvı kısıtlaması anlamına geldiği için böbrek üzerinde ek stres oluşturabiliyor.
Böbrek Sağlıklıysa Oruç Mümkün
Tek böbrek doğuştan olabilir ya da ameliyat sonrası gelişmiş olabilir. Eğer kalan böbreğin fonksiyonları normalse, kreatinin ve GFR değerleri sağlıklı aralıkta seyrediyorsa ve kişinin tansiyonu kontrol altındaysa, doktor gözetiminde oruç tutulabileceği ifade ediliyor.
Uzmanlar, “Tek böbrekli olmak tek başına oruca engel değildir. Asıl önemli olan böbreğin fonksiyon kapasitesidir” değerlendirmesinde bulunuyor.
En Büyük Risk: Susuzluk
Oruç sırasında uzun saatler su tüketilememesi, böbreğe giden kan akımını azaltabiliyor. Bu durum özellikle:
• Kronik böbrek hastalığı olanlar
• Diyabet hastaları
• Yüksek tansiyonu bulunanlar
• Böbrek taşı öyküsü olanlar
için risk oluşturabiliyor.
Uzmanlara göre susuzluk, idrarın yoğunlaşmasına ve böbrek üzerinde yük artışına neden olabiliyor. Tek böbreği olan kişilerde bu yük daha dikkatli yönetilmeli.
Kimler Mutlaka Doktora Danışmalı?
• Böbrek nakli olanlar
• GFR değeri 60’ın altında olanlar
• İdrarda protein kaçağı bulunanlar
• İleri evre böbrek yetmezliği hastaları
Bu gruptaki bireylerin oruç kararı öncesinde mutlaka nefroloji uzmanına başvurması öneriliyor.
Oruç Tutacaklar İçin Kritik Tavsiyeler
Uzmanlar, oruç tutmayı planlayan tek böbrekli kişilere şu önerilerde bulunuyor:
• İftar ile sahur arasında en az 2–2,5 litre su tüketilmeli
• Aşırı tuzdan kaçınılmalı
• Protein ağırlıklı beslenme abartılmamalı
• Kafein sınırlanmalı
• İdrar rengi takip edilmeli
• Baş dönmesi, aşırı halsizlik veya idrar azalması durumunda oruç bırakılmalı
Karar Kişiye Özel
Uzmanların ortak görüşü net: Tek böbrekli bireyler için oruç kararı kişisel sağlık durumuna göre değerlendirilmelidir. Laboratuvar sonuçları, mevcut hastalıklar ve doktor görüşü belirleyici olmalıdır.
Sağlık otoriteleri, özellikle kronik hastalığı olan bireylerin dini vecibelerini yerine getirirken sağlıklarını riske atmaması gerektiğini vurguluyor. Çünkü böbrek sağlığı, uzun vadede geri dönüşü olmayan sonuçlar doğurabiliyor.
