Uzun yıllardır çocuklar için standart olarak tavsiye edilen 17 ayrı aşının sayısı artık yaklaşık 11’e düşürüldü.
Yeni takvim hemen yürürlüğe girdi ve CDC, rutin olarak önerilen aşı sayısını azaltırken, bazı aşıları artık yalnızca belirli durumlar için öneriyor. Buna göre daha önce tüm çocuklara uygulanan altı aşı, artık yalnızca “yüksek riskli” çocuklara veya ebeveyn ile sağlık uzmanının ortak değerlendirmesi sonucunda tavsiye edilecek.
CDC yetkilileri, değişikliğin temel amacını “kanıta dayalı risk değerlendirmelerini merkeze alarak aşı uygulamalarını daha hedefli ve esnek hale getirmek” şeklinde açıkladı. Yeni düzenleme ile genel sağlık durumu yüksek olan çocuklara standart programda daha az aşı önerilirken, bağışıklık sistemi zayıf ya da belirli çevresel risklerle karşı karşıya olan bireylere gerekli aşıların yapılması daha da vurgulanıyor.
Sağlık uzmanları, bunun aşı karşıtlığına bir taviz değil, tıp literatüründeki güncel bilimsel veriler ışığında “kişiselleştirilmiş aşı takvimi” yaklaşımına bir adım olduğunu belirtiyor. Bu yaklaşım, bireysel sağlık profili ve risk faktörlerine göre karar alma süreçlerini güçlendirmeyi hedefliyor.
CDC’nin yeni takvimi çocuk sağlığı uzmanları tarafından yakından incelenirken, kamu sağlığı çevrelerinden gelen ilk tepkiler olumlu oldu. Uzmanlar, “Ebeveynler ile uzmanlar arasında ortak karar mekanizmasının güçlendirilmesinin, hem güveni hem de bağışıklama oranlarını olumlu etkileyeceğini” belirtiyor.
Yeni aşı takvimi, çocukluk çağında bağışıklığı güçlendirmeye yönelik temel aşıları içerirken; grip, rotavirüs gibi ek aşılar artık standart olarak tüm çocuklara önerilmeyecek. Bunun yerine risk değerlendirmesi sonucunda bireysel ihtiyaçlara göre planlanacak.
CDC yetkilileri, aşıların varlığının sürdürülmeye devam edeceğini, sağlık sigortalarının çoğunun bu aşıları kapsamaya devam edeceğini ve ailelerin istedikleri takdirde çocuklarına tüm aşıları yaptırma seçeneklerinin korunacağını da vurguladı.
Bu revizyon, ABD’de çocuk sağlığı politikalarında daha önce nadiren görülen biçimde tüm rutin uygulamayı etkilemesi bakımından “tarihi” olarak değerlendiriliyor.
