Rize’de bu yıl “Yılın Hekimi” olarak Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Uzmanı Prof. Dr. Ahmet Pergel seçildi. Ancak ödülün açıklanmasının ardından Rize yerel basınında dikkat çeken bir tartışma başladı:
“Rizeli hekimlere neden yer verilmiyor?”
Bu soru ilk bakışta masum görünebilir. Fakat meselenin özüne inildiğinde ortaya oldukça problemli bir bakış açısı çıkıyor. Çünkü “Yılın Hekimi” gibi bir unvanın ölçüsü memleket değil, mesleki başarıdır.
Bir hekimin nereli olduğu, hangi şehirde doğduğu ya da hangi ilçede büyüdüğü; ameliyathanede attığı dikişin kalitesini, hastasına gösterdiği ilgiyi ya da kurtardığı hayatların değerini değiştirmez.
Ancak Türkiye’de zaman zaman “hemşericilik refleksi” o kadar güçlü hale geliyor ki başarıyı değil, soy kütüğünü tartışmaya başlıyoruz. Sanki ödül bir bilim insanına değil de bir hemşeri derneği temsilcisine veriliyormuş gibi…
Bu bakış açısı farkında olmadan çok tehlikeli bir kapı aralıyor:
Eğer kriter memleket olacaksa, yarın şu sorular da sorulmaya başlanır:
• “Bu doktor bizim köyden mi?”
• “Bizim ilçeden biri yok mu?”
• “Bizim mahalleden niye seçilmedi?”
Oysa tıp dünyası böyle işlemez. Hastanın kalbi durduğunda kimse doktoruna dönüp “Siz hangi şehirden mezunsunuz?” diye sormaz. O an herkes tek bir şey ister: iyi bir hekim.
Bu nedenle “Yılın Hekimi” tartışmasını memleket tartışmasına çevirmek, aslında sağlık camiasının emeğini küçümsemek anlamına gelir. Hekimlik; şehir, köy, hemşeri ya da akrabalık bağıyla değil bilim, emek ve fedakârlıkla ölçülür.
Kısacası mesele şu kadar basit:
Hekimin memleketi değil, mesleği konuşulmalı.
Çünkü iyi hekimlerin memleketi yoktur.
Onların tek kimliği vardır: insan hayatını korumak.
