Annesinin vefatının ardından kaldığı bakımevinde yemek yerken nefes borusuna yiyecek kaçması sonucu yaşamını yitiren Behnur’un ölümü mahallede büyük üzüntü yarattı.
Mahallelinin yıllardır “Behnur” diye seslendiği, sokakların tanıdık simalarından biri olan Vatansever; kimseye zararı olmayan, kendi halinde yaşayan biriydi. Bakkalların, esnafın ve komşuların koruyup kolladığı Behnur, annesini kaybettikten sonra bakımevine yerleştirilmişti. Kısa bir süre sonra yaşanan bu acı olay, onu seven herkesi yasa boğdu.
Cenazesi Mahallenin Katılımıyla Uğurlandı
Behnur Vatansever için Güneşli Hacı Mehmet Camii’nde kılınan cenaze namazına mahalle halkı yoğun katılım gösterdi. Camii avlusu, onu tanıyan ve seven komşularıyla doldu.
Saflarda gençler, yaşlılar, esnaf ve yıllardır ona selam veren. şakalaşan, yardım eden mahalle sakinleri yan yana durdu.
Cenaze namazının ardından Behnur Vatansever, Güneşli Mezarlığı’nda annesinin yanına defnedildi. Mezar başında edilen dualar, yalnız bir hayata ve yarım kalmış bir hikâyeye veda gibiydi.
“O Bu Mahallenin Çocuğuydu”
Mahalle sakinleri Behnur’u neşesi, masumiyeti ve tanıdık yüzüyle hatırlıyor. Bir komşusu, gözleri dolarak şunları söyledi:
“Behnur kimseye kötülük etmezdi. Herkes onu tanırdı. Bu mahallenin çocuğuydu. Annesi gidince daha eve girmedi, sanki hayata da biraz küsmüştü.”
Behnur Vatansever’in ölümü, özellikle kimsesiz ve engelli bireylerin bakım koşulları konusundaki hassasiyeti bir kez daha gündeme getirdi. Onun hikâyesi, sadece bir vefat değil; sessiz hayatların ne kadar kırılgan olduğunu hatırlatan acı bir veda oldu.