Renin–Anjiyotensin–Aldosteron Sistemi (RAAS), kan basıncının düzenlenmesinde temel rol oynayan hormonal bir mekanizmadır. Sistem, aşırı aktiv olduğunda vazokonstriksiyon ve sıvı retansiyonuna yol açarak hipertansiyona neden olur. RAAS’ın farklı basamakları farmakolojik olarak bloke edilerek kan basıncı etkin şekilde düşürülebilir. Klinik pratikte anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörleri (ACE inhibitörleri), anjiyotensin II reseptör blokerleri (ARB) ve renin inhibitörleri yaygın olarak kullanılmakta; bu ilaçlar vazodilatasyonu artırır ve intravasküler hacmi azaltarak antihipertansif etki gösterir.
Anjiyotensinojenin Doğrudan Blokajının Klinik Olarak Mümkün Olmaması
RAAS’ın en üst basamağında yer alan anjiyotensinojen, teorik olarak hedeflenebilecek bir molekül olsa da, doğrudan bloke edilmesine yönelik klinik olarak güvenli ve etkili bir yöntem bulunmamaktadır. Bunun başlıca nedenleri: plazmada yüksek miktarda bulunması, fizyolojik dengenin korunması için gerekli olması ve sistemik inhibisyonunun ciddi yan etki riski taşımasıdır. Bu nedenle güncel hipertansiyon tedavisinde RAAS’ın daha distal basamakları hedef alınır.
Statinlerin Anjiyotensinojen ve RAAS Üzerine Dolaylı Etkileri
Statinler lipid düşürücü ilaçlar olmalarına rağmen, pleiotropik etkileri sayesinde RAAS üzerinde dolaylı düzenleyici etkiler gösterir. Endotel fonksiyonunu iyileştirir, inflamasyonu azaltır ve vasküler yanıtı modüle ederler. Bu yolla anjiyotensin II’nin damar düz kası üzerindeki etkilerini zayıflatabilir ve bazı deneysel veriler statinlerin karaciğerde anjiyotensinojen mRNA ekspresyonunu dolaylı olarak azaltabileceğini 9 Temmuz 2021 yılında PubMed Central ve MDPI yayın evi tarafından yayınlanmış Journal of Cardiovascular Development and Disease jurnalında Effects of Statins on Renin–Angiotensin System makalesinde gösterilmişdir. Ancak bu etkiler, antihipertansif ilaçların yerine geçmez; daha çok kombine tedavilerde kardiyovasküler riskin azaltılmasına katkı sağlar.